Υπάρχουν ηθοποιοί που όταν ήταν μικροί δεν τους περνούσε καν από το μυαλό ότι μεγαλώνοντας θα γίνουν καλλιτέχνες. Η Μαίρη Ακριβοπούλου δεν ήταν σε καμία περίπτωση μία από αυτούς. Για την ακρίβεια, όταν ήταν μικρή, δεν περνούσε από το μυαλό της κάτι άλλο.

Πριν κλείσει τα δέκα σκάρωνε ήδη παραστάσεις στις οποίες και έπαιζε, έπαιζε πιάνο, έγραφε και ηχογραφούσε τραγούδια και λάτρευε τα μαθήματα χορού της. Με λίγα λόγια έκανε τα πρώτα αυτοσχέδια καλλιτεχνικά βήματα, ακόμη κι όταν δε κοιτούσε κανείς, για την δική της προσωπική ευχαρίστηση.

Τα επόμενα χρόνια συνέχισε την εξάσκηση δουλεύοντας την κίνησή της (συμμετέχοντας σε ερασιτεχνικές παραστάσεις χορού), βελτιώνοντας τη φωνή της (συμμετέχοντας σε σχολικές συναυλίες και ηχογραφώντας τραγούδια) και ανεβαίνοντας στο σανίδι (σε σχολικές παραστάσεις, πρόζες και μιούζικαλ).

Επειδή όμως καλλιτέχνης χωρίς γενική παιδεία δε νοείται, οι σπουδές και το πτυχίο Νομικής προσέθεσαν στην παρορμητική καλλιτεχνική της φύση την ψύχραιμη ορθή λογική της καθημερινότητας. Μετά τις σπουδές της στο Α.Π.Θ. και χωρίς να χάσει ούτε λεπτό, η Μαίρη στράφηκε και πάλι στην Τέχνη.

Κοντά σε σημαντικούς δασκάλους στη δραματική σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος μεταμορφώθηκε πολλές φορές για τις παραστάσεις της σχολής. Αφού πήρε το πτυχίο (με τον υψηλότερο βαθμό στο έτος της) άφησε με βαριά καρδιά τη Θεσσαλονίκη (και με την υπόσχεση να ξαναγυρίζει συχνά) και ίδρυσε στην Αθήνα μαζί με την Λιάνα Γιαννακού την θεατρική ομάδα 2-0-5. Μετά από μια περίοδο έντονα αυτοσχεδιαστικών και δημιουργικών προβών, η ομάδα παρουσίασε την περφόρμανς Κερένια Κούκλα (βασισμένη στο μυθιστόρημα του Κ. Χρηστομάνου), στο πλαίσιο της Biennale Νέων Καλλιτεχνών το 2003. Την ίδια χρονιά έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση, συνεργαζόμενη με τη Μιρέλλα Παπαοικονόμου και τον σκηνοθέτη Λάμπης Ζαρουτιάδης στη σειρά Όνειρο Ήταν.

Το 2004 ερμήνευσε στο θεάτρο Κιβωτός την Τζένυ στο έργο του Νιλ Λα Μπιούτ Η Μορφη των Πραγμάτων σε σκηνοθεσία Αλέξη Γεωργούλη. Τον Σεπτέμβριο του 2004, όταν άρχισε να προβάλλεται στη ΝΕΤ ο β' κύκλος του Σχεδόν Ποτέ (του Νίκου Περάκη και της Κατερίνας Μπέη) η Μαίρη ήταν η Τζοάνα, η εκκεντρική και φιλοσοφημένη νεαρή φωτογράφος.

Την άνοιξη του 2005 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη για να πρωταγωνιστήσει στην παράσταση Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα του Μπ. Μπρεχτ, έργο ιδανικό για έναν ηθοποιό που έχει ανάγκη να εκφράζεται όχι μόνο με την υποκριτική αλλά με την φωνητική, τον χορό και την κίνηση.

Μεγάλο μέρος του καλοκαιριού του 2005 η Μαίρη το πέρασε στο Γύθειο, ακολουθώντας τις σκηνοθετικές οδηγίες του Μανούσου Μανουσάκη, ο οποίος την επέλεξε για να πρωταγωνιστήσει στα φετινά Κρυφά Μονοπάτια του Αντέννα.

Τα παιδικά όνειρα πραγματοποιήθηκαν λοιπόν, αβίαστα, όταν ήρθε η ώρα τους. Και αν και το κοινό που την παρακολουθεί τώρα αυξήθηκε, η απόλαυση και η συγκίνηση είναι το ίδιο δυνατή με τότε που, χρόνια πριν, λιγοστοί συγγενείς και φίλοι μαζεύονταν ώστε να δουν τι είχε σκαρώσει πάλι η αεικίνητη μικρή Μαρία.

 

Σύντομη βιογραφία από τον Άρη Δημοκίδη